De beste straatmuzikant van Leeuwarden viert zijn verjaardag

Jeroen straatmuzikant

“Ik heb niet zoveel te wensen,” zegt Leeuwarden’s bekendste straatmuzikant op de vraag wat hij zou willen. Jeroen de Jong viert op dinsdag 8 augustus zijn 46e verjaardag. 

Het gaat goed met ‘m, zegt hij terwijl ‘ie over z’n buik aait. “Er zijn een paar kilo’s bijgekomen. Eigenlijk moet ik ook nog eens naar de tandarts, maar dat heeft nu geen prioriteit.”

Wie de verweerde kop ziet, met daarin inderdaad een gebit als een vervallen kerkhof, ziet wel dat het vast niet altijd goed is gegaan met één van de bekendste muzikanten van de stad.

Niet altijd feest

Jeroen is jarig

We kennen hem het beste uit de Doelsteeg. Na het stappen nog even zo lam als een aap meezingen met die halve gare die elke keer weer ‘My Brown Eyed Girl’ speelde.

Hartstikke leuke herinneringen voor ons. Voor Jeroen was het noodzaak, hij zat aan de heroïne. “Elk uur dat ik wakker en nuchter was, dan maakte ik muziek om mijn verslaving te betalen.” Dus ook ’s nachts, tussen de dronkelappen en vechtpartijen.

Pielend aan een shagje zegt hij dat het zelden saai was. “Mensen dansten en zongen altijd mee. Daar deed ik het voor. Het zag er leuk uit, maar het klonk nergens naar, al dachten de stappers daar zelf anders over.”

Naar de goot en weer terug

Jeroen straatmuzikant

“In Leeuwarden is heroïne heel makkelijk te krijgen. En als je gebruikt, is het aan je te zien. De dealers weten je altijd te vinden.” Verder wil hij niet veel kwijt over wat er gebeurde in die tijd, dus doen we een kleine fast forward.

“Op een gegeven moment woonde ik nergens, soms in een tent, soms in het Leeuwarder Bos, tussen de andere zwervers. Volledig in de goot. Ik keek om me heen en dacht, wil ik zo nou verder?”

Natuurlijk wilde hij zo niet verder. “Met behulp van Zienn en VNN kwam ik in 2012 van de drugs af. Ze hielpen me met m’n schulden en na een tijdje kreeg ik zelfs een huisje.”

Hey Jeroen, gefeliciteerd

Nu hij clean is, staat de geboren straatmuzikant alsnog elke dag in Leeuwarden met zijn gitaar. Maar het is hobby, geen noodzaak. “Het is mooi om zo sfeer te geven aan de stad,” zegt hij.

Door de jaren heen is ‘My Brown Eyed Girl’ het nummer dat hij veruit het meeste speelde. “Als mensen me hier zien, dan willen ze het horen. Dus iedereen kent me daar ook van. Maar ik speel veel meer dan dat.”

Dat mag ook wel, want hij pingelt al eventjes. “Sinds mijn vijftiende of zo. Frans van Meerloo was mijn grote voorbeeld als straatmuzikant. Die hoorde gewoon bij het Leeuwarder straatmeubilair.”

Jeroen is vandaag de dag zelf onderdeel van de stad. En wij zijn dagelijkse gasten. Zullen we hem morgen allemaal feliciteren met zijn verjaardag? En misschien is het wel aardig als we een keertje voor hem zingen, in plaats van andersom.

Ga het gesprek aan ( comments)