Markante Liwwadder: Tamme Oosterhof met stiif piemeltje

Tamme Oosterhof
Tamme Oosterhof (49) is zonder twijfel een markante Liwwadder en daarom staat hij centraal in onze nieuwe rubriek: markante Liwwadders.

Hij heeft zijn eigen winkel, is chauffeur tijdens muziekfestival Into the Grave en heeft ook nog een eigen stichting voor muziek. Hierrrrrrrrrrrrrr is Tamme, een man die leeft voor metalmuziek.

In Leeuwarden staat de muziekwinkel Big Bad Wolf Records, waarvan Tamme de trotse eigenaar is. De winkel is onderdeel van het huis waar hij en zijn vrouw Hinke wonen. Zijn roots mogen weliswaar in Eastermar liggen (Oostermeer), toen hij in 2007 door Leeuwarden reed met Hinke riep die meteen: “Fucking hell, kijk eens wat een mooi huis!”

“Ik ben een handelaar”

Vijfendertig jaar lang hij heeft in een kadaverfabriek gewerkt, maar op een gegeven moment was het mooi geweest. Tamme moest zijn eigen droom waarmaken: een eigen muziekwinkel vol met metalplaten. Zo geschiedde. Vanaf zijn jeugd had hij al een verzamelwoede en nu is die hobby zijn baan geworden.

Toch ziet hij Big Bad Wolf Records niet echt als zijn baan. “Ik ben wel een handelaar, maar in eerste instantie een verzamelaar.” Daarbij geldt dat zijn vrouw de kostwinner is, want de inkomsten van zijn winkel zijn nou niet zo hoog dat daardoor bakken geld binnenkomt. Gemiddeld komen er zo’n vijfendertig klanten per week langs waarvan de helft wat koopt. Voor het grootste gedeelte moet Tamme het hebben van internetverkopen.

Tamme Oosterhof Big Bad Wolf Records

Stiif piemeltje

Al kan hij niet stilzitten, Tamme oogt ontspannen tijdens het interview. Hij praat vol passie over zijn winkel en metalmuziek. Vanmorgen is hij opgestaan met muziek van Judas Priest. Het is belangrijk om bij muziek meteen een bepaald gevoel te hebben, of zoals hij zelf zegt “een stiif piemeltje”. Hoe luider de muziek, hoe beter.

Naast zijn winkel en het tussendoor doen van huishoudelijke taken om zijn vrouw te ontlasten is hij nog druk bezig met andere werkzaamheden. Zo is hij nog chauffeur van het metalfestival Into the Grave, zet hij zich in voor stichting Metalization en staat hij bij Cambuur achter de bar. Hij lacht: “Ja, druk. Mooi he?!”

“For the greater, the good”

Metalization is opgericht uit liefde voor de metalmuziek. Tamme kreeg een keer ’s nachts een cd binnen van de band Post Human. Die band stopte en dat vond hij “zó jammer” dat hij bedacht om dit soort bands te helpen. Via sponsoren haalde hij binnen drie weken tijd een paar duizend euro op.

Hoewel de stichting speciaal bedoeld is voor de metalscene in Friesland, doet de organisatie nu ook steeds meer buiten de provincie om. “For the greater, the good.” zegt Tamme. De metalliefhebber, een boom van een man, heeft een goed hart. Hij wil iedereen wel helpen, zo lijkt het.

Vorig jaar was hij nog betrokken bij The Frisian Brotherhood Festival, speciaal opgericht voor Kika (kinderen met kanker). Dat was een enorm succes, legt Tamme uit. Zelfs bands buiten Friesland wilden gratis spelen voor het goede doel.

Tamme Oosterhof

Tamme is een dwarsbongel

Naast al die energie die Tamme in de muziek stopt , staat hij ook nog achter de bar bij Cambuur en dat terwijl hij niet eens van voetbal houdt. Dat komt door zijn vrouw glimlacht hij, omdat zij en haar familie dat altijd deden. ‘En van het een rol je in het ander.”

Maar Tamme is ondanks al zijn liefdadigheid wel een “dwarsbongel” (een soort deugniet). De tattoo die hij afgelopen week heeft laten zetten benadrukt dit: Een Friese vlag met het woord rebel erin. “Ik wil de zaak een beetje opruien bij Cambuur. Ik praat ook altijd Fries daar, daar hebben ze een bloedhekel aan ha ha! Ik doe het just to piss them off.”

Hoewel Tamme zo uren met je “meelult” en het mooi vindt om zijn verhalen te delen, moet na een half uur de muziek toch wel weer aan. De metalband Satyricon raast door de speakers. De metal guy is in zijn element: hij tikt mee op maat van de muziek met zijn vingers en voet. Nee, stilzitten kan hij absoluut niet. “Ik hoor altijd dat getik (van de muziek) in mijn kop.”

Geschreven door Rox van der Helm. Foto’s gemaakt door Sybina Kingma.

Tamme Oosterhof