Into the Grave klapt op Ljouwert als de hamer van Thor

Metalheads hebben hun shot van rauwe riffs en harde grunts afgelopen weekend gehad tijdens Into the Grave. Het festival wordt druk bezocht met op de eerste dag 5200 bezoekers. Dag twee verkoopt helemaal uit en staat er zo’n mannetje of 6500. Wederom een succes dus.

Vorig jaar vlogen de kaarten voor het metalfestival als warme broodjes over de toonbank. Wat wil je ook met vette headliners als Slayer en Kreator. Maar ook dit jaar stond het Oldehoofsterkerkhof vol met in zwart en leer uitgedoste metalheads.

Hamburgers, bier en leer

De bezoekers kijken er tevreden op terug. Metalhead Jan: “Wat verwacht je van een uitverkocht metalfestival?” Metal? “En hamburgers, patat en heel veel bier natuurlijk. Dat was dus ook zo.” De lange haren, zwarte kleding en leren jacks ontbreken ook niet.

Arch Enemy-fan Lieke is zeer over de zevende editie van het festival te spreken. “Je krijgt waar voor je geld. Bands als Life of Agony en Arch Enemy zijn hele toffe acts. Ik vind het ook heel relaxt dat alles op één podium gebeurt. Kun je gewoon bier halen en mis je niks. Alleen de rijen bij de ingang op dag één waren minder chill.”

Wederom wrede acts

Ook dit jaar heeft de organisatie pareltjes van bands geboekt. Weliswaar niet zo bruut als Slayer, Carcass, Voivod en Kreator. Maar kom op, Life of Agony’s Mina Caputo op de bühne zien losgaan met een strakke set is ook wat waard.

Arch Enemy uit Zweden staat al jaren bekend om de afgewogen balans tussen cheesy lijntjes en brute riffs. De frontvrouw is misschien ingeruild voor een jongere versie, maar die doet zeker niet tekortkomen. De harde grunts die uit haar strot vliegen, doen menig man terugdeinzen.

Opvallend is dat Gary Meskil, de zanger van de New York hardcoreband Pro Pain, gewoon op het podium staat. Vorige maand werd Meskil het slachtoffer van een gewelddadige overval. Hij belandde zwaargewond in het ziekenhuis. Tijdens Into the Grave gaat hij los alsof er niets aan de hand is. Baas.

De hamer van Thor

Headliner van dit jaar is Amon Amarath. De Zweedse band maakt epische vikingmetal. Redelijk niche als je het ons vraagt. Daarom waren we verbaasd dat dit de festivalafsluiter is.

Maar eerlijk is eerlijk. Wanneer frontman Johan Hegg tijdens Twilight of a Thundergod de hamer van Thor op Ljouwert laat klappen, moeten we toegeven dat het toch wel een wrede slotact is. Met vuur en vlam laten de Zweden het publiek met een tevreden lach achter. Lekker wel.

Lost & Found

Tijdens het vele moshen en zuipen raak je ook weleens wat kwijt. Collateral damage om het zomaar te zeggen. Gelukkig is de metalcommunity een heel eerlijk volkje.  Zo verschijnt vandaag een foto op Facebook waarin de organisatie laat zien wat er allemaal bij Lost & Found ligt.

Dus als je een pinpas mist, of je tas ergens hebt laten liggen in een euforische bui. Kan gebeuren, maar check hier of één van je bezittingen tussen staat. Altijd chill.

Ga het gesprek aan ( comments)