Ik sliep een nacht in het splinternieuwe Alibi Hostel

Alibi hostel in Blokhuispoort

Zonder al teveel bombarie opende deze week zomaar het Alibi Hostel haar deuren in de Blokhuispoort. Dat moet natuurlijk getest worden door een onafhankelijke, charmante en door schade en schande wijs geworden ervaringsdeskundige. Zodoende besluit ik er maar een nachtje te gaan slapen.

Als regelmatige Asteriks-bezoeker weet ik mij doorgaans prima te redden in de voormalige gevangenis. Het hostel, zo weet ik, moet helemaal achteraan verrijzen, waar Asteriks vroeger opereerde. Dus daar loop ik naartoe, laverend tussen het puin en gruis van de verbouwingen die De Blokhuispoort thans in hun greep houden.

Waar ben ik eigenlijk?

Blokhuispoort grijze deur

Nergens word een beetje fatsoenlijk aangegeven waar ik moet zijn. Hoe goed ik de toko daar ook ken, ik voel me toch enigszins onzeker worden. Vooral als het gedeelte waar het hostel zich zou moeten bevinden, is afgesloten met een overigens schitterende en met dikke bouten en schuifdingen ingelegde grijze deur.

“Sesam, open u!”, roep ik tegen het indrukwekkende ding. Het werkt niet. Godzijdank is er een man met een Blokhuispoortjas, die de deur voor me kan openen met een Blokhuispoortsleutel. Hoe moet dat gaan wanneer deze poortwachter er niet staat?

Nieuwe ingang

De deur komt uit op de inspiratieloze binnenplaats en wat zie ik? Aan de zijkant van het complex staat een groot metalen hek gewoon een beetje open te staan.

Hoef je dus helemaal niet door de BHP heen om naar binnen te komen. Daar is nog eens goed over nagedacht. Had op zich wel beter aangegeven mogen worden. Genoeg gezeken, denk ik bij mezelf en stap de volgende deur door, die trouwens óók geen bordje of wat dan ook heeft.

Vroeger danste ik hier op legendarische feestjes en negeerde ik de kille witte muren, de harde blauwe deuren en de oerlelijke gele hekwerken. Asteriks wist die boel altijd goed te vermommen, maar als gevangene had je het er maar moeilijk mee. Hoe dan ook, dat was vroeger.

Nieuwe Blokhuispoort

Nu stap ik een schone en uiterst stijlvolle locatie binnen,  met fraaie bakstenen muren en grove gevangenisdeuren die een karakteristieke groene kleur hebben gekregen. Zo had het er ooit, zo rond 1850, ook uit gezien. Behalve dan de heldere sfeerverlichting. Die is wel nieuw.

In het kort: het ziet er grandioos uit. Zou je hier gevangen zitten, dan zou je iedereen uitlachen die wél voor zijn onderkomen moet betalen. Ja hoor, hier wil ik wel verblijven.

Hostel gevonden

“Voor het hostel moet je naar boven.” klinkt het achter mij terwijl ik de uiterst geslaagde verbouwing alhier nog wat aan sta te gapen. Wel Godverdomme, wie was er daar zomaar achter me komen staan? Het was alweer de Blokhuispoortjasman. Magisch.

In mijn gedachten zegen ik hem en loop gedwee de vertrouwde ijzeren trappen op. Nu zie ik zo ongeveer waar ik zijn moet. Op de tweede verdieping loop ik een gemeenschappelijke ruimte binnen en een man met een baard heet me welkom. Ik mag ‘m wel. Dat komt zo, ik heb ook een baard.

Alibi Hostel

Hij zegt dat hij Sjors heet en dat geloof ik dan maar. In een klein kantoortje, ooit ook een cel, ligt nog een hele hoop bouwmateriaal, boormachines en ander spul dat nodig was om het hostel te maken. Er staat ook een computer en daar wordt ik op ingecheckt. Hoera, ik ben nu officieel een van de eerste gasten van het Alibi Hostel.

Terwijl hij mijn gegevens in voert, stelt hij voor om me een rondleiding te geven. Want, “Het is misschien nog niet helemaal duidelijk waar alles is.” Ik complimenteer hem met zijn uiterst scherpe observatie en neem de uitnodiging aan.

Als eerste laat hij me de slaapzaal zien, waar ik die nacht zal pitten. Het is niet enorm groot, maar door een verdomd simpele kastconstructie passen er maar liefst zeventien mensen boven, onder en naast elkaar. Eigenlijk ben ik wel onder de indruk.

Alibi Hostel

De volledig gerenoveerde gevangenis is niks minder dan een lust voor het oog. In mijn leven barstensvol internationale avonturen heb ik menig hostel van binnen mogen aanschouwen, maar Alibi Hostel is toch echt wel een van de stoerste.

Dit is een stoere plek

Zo zijn de massieve meubels in de gemeenschappelijke ruimte gemaakt van sloophout dat afkomstig is uit de Blokhuispoort zelf. Samen met de industriële lampen en de schitterende vloer die na lang bikken tevoorschijn kwam, ziet het er gewoon tof uit.

De andere kamers, de douches en de toiletten, het is keurig verzorgd allemaal. Terwijl ik uit de losse pols een paar foto’s sta te schieten realiseer ik me dat hier ook dikke bazen als Herman Brood, Cor Boonstra en Aage M. hebben rondgelopen. Hoe cool is dat? Erg cool.

Bar in Alibi Hostel

Dan is het tijd voor bier. Voor de eerste avond zijn er best wat mensen aanwezig. Na drie weken loeihard klussen hebben de eigenaren hun ouders en wat vrienden uitgenodigd om ook te blijven slapen. Time flies when you’re having fun, een flesje kost twee euro en voordat ik er eg in heb, ben ik een paar liter verder. Verstandig als ik ben, besluit ik dat het bedtijd is.

De slaapzaal moet vlakbij zijn, maar in de paar uren dat ik er nu ben, zijn er nog steeds geen bordjes opgehangen. Ik probeer eerst een deur die op slot zit, alvorens ik de toiletten in loop. Dankzij de versnaperingen die ik deze avond tot mij heb genomen is het geen onhandige tussenstop, maar het is niet waar ik moet zijn.

Ergens staat mijn bed

Het sanitair gebruik ik naar volle tevredenheid en vervolgens loop ik de slaapzaal binnen. Nee, toch niet. Dit zijn de douches. De volgende deur die ik probeer is wel de slaapzaal. Omdat ik er nu nog alleen ben, doe ik een klein vreugdedansje.

Slapen in Alibi Hostel

Zo’n slaapcabine huur je voor twintig euro per nacht, wat natuurlijk een schijntje is. De hokken doen ergens denken aan dystopische omstandigheden voor werkmieren die op Japanse kantoren werken waar ze ook moeten slapen. Maar goed, wat moet je anders op een slaapzaal behalve slapen?

Bij die twintig euro krijg je ook een kluisje, waar ik mijn kleren en andere spullen in gooi. Ik mis wel een beetje een kledinghanger of zo. Behalve het matras past er verder weinig extra’s in je kot, dus dat is wat behelpen.

Elke slaapunit heeft twee handige lichtjes aan het plafond en aan het hoofdeinde heb je nog een stopcontact. Daar plug ik mijn telefoon in en leg me tevreden neer. In veel hostels zijn de bedden frustrerend klein. Een beetje Nederlander ligt dan met zijn blote poten buiten het bed. Alibi Hostel heeft dat beter geregeld. Met mijn één meter zoveelennegentig pas ik prima op het matras en ook het dekbed is groot genoeg.

Goed slapen, goed wakker worden

Suksawat in het Alibi Hostel

Ik heb er ook opvallend veel privacy, al prijs ik me gelukkig dat ik tegen kleine ruimtes kan. Mocht je ook maar de schaduw van claustrofobie in je hoofd hebben ronddwalen, huur je beter een kamer.

Prima kussen, denk ik vervolgens en val in een diepe slaap. Er overnachten meer mensen op de zaal, maar ik tuk gewoon door. Normaliter slaap ik dusdanig licht dat ik wakker word van een vallende ster, dus dat zegt wel wat over de geluidsdichtheid in mijn persoonlijke slaaptombe.

Met een lichte kater word ik wakker en loop naar de douche. In één keer goed, dit keer. Tot mijn grote vreugde is het ontbijt inbegrepen bij de twee tientjes. Niks bijzonders, maar een bammetje kaas is toch lekker. En, erg belangrijk, verdorie hartstikke goede koffie! Vergis je niet, goeie koffie in een hostel is zeldzamer dan pais en vree in het midden oosten.

Alibi gevangenisdeurtje

Omdat ik nog een artikel voor Suksawat moet schrijven, maak ik mij klaar om te vertrekken. Uitermate tevreden complimenteer ik de eigenaren van het establishment met wat ze ervan hebben gemaakt. De bewegwijzering, zo beloven ze me, maken ze snel in orde.

Voor mij is dat niet meer nodig, zo enorm thuis voel ik mij al. Op weg naar de uitgang loop ik achtereenvolgens een bezemkast, de douches en de slaapkamer van een ander binnen.

Conclusie

Alibi Hostel is top. De oude gevangenis is zonder te overdrijven echt een toffe sfeervolle locatie voor dit budgetonderkomen. De slaapcabines zijn simpel, effectief en ook best leuk. Daarnaast kun je nog bedden huren in aparte kamers. De kinderziektes zijn verder eenvoudig op te lossen.

Mocht je je vrienden of ouders eens uit willen nodigen in Leeuwarden, maar je hebt op je kamertje geen plek? In de Blokhuispoort zitten ze hartstikke goed. Geven je huisgenoten een keihard onaangekondigd feestje? Dan is twintig euro helemaal niet veel geld voor een prima nachtrust.

10/10 would get lost in Blokhuispoort again.

Door Henk Rigter

Alibi Hostel