Fuck die studieschuld: Maaike lost in 2 jaar 30k af, zit op de helft en zo ziet haar leven eruit #2

Maaike Wind – foto van Siese Veenstra

Jarenlang durfde journalist Maaike Wind niet te kijken hoe hoog haar studieschuld was. Toen deed ze het toch. Ze schrok. Werd moedeloos. Begin 2019 was ze het zat. Aflossen, en rap. 30.000 euro in twee jaar. Hier haar verhaal.

Mijn studieschuld was begin 2019 nog 31.557 euro en 68 cent. Nu, na ruim een jaar fanatiek aflossen, is daar nog 12.999 euro en 99 cent van over.

Jep, ik heb in vijftien maanden tijd maar liefst 18.557,69 euro overgemaakt naar DUO.

En het was zowaar nog leuk ook.

In dit verhaal beschrijf ik hoe ik mijn enorme studieschuld in twee jaar wegwerk.

– Ik vertel hoe mijn leven er nu uitziet

– Ik leg uit waarom het aflossen véél fijner is dan ik had verwacht

– Ik laat mijn maandbudget zien

Wacht even, zo veel aflossen lukt natuurlijk alleen als je heel veel geld verdient?

Dat valt best mee. Kijk, ik heb een vaste baan. Dat is een voorrecht. Ik werk als journalist bij Dagblad van het Noorden, 36 uur per week. Dat levert me netto 2770 euro per maand op, en daarnaast nog vakantiegeld en een dertiende maand. Dat helpt nogal bij het aflossen, dat is waar.

Tegelijkertijd: ik heb geen partner, ik heb wel een kind, en de huur van mijn appartement is 910 euro per maand. Waar het om draait, meer dan om je inkomen, is je instelling. Als je gemotiveerd bent en bereid tot offers, dan zal het je lukken, ook als je minder geld verdient en het langer duurt.

(Wil je weten waarom mijn studieschuld eigenlijk zo hoog was? Nou, dat kwam zo.)

Welke dingen doe je dan allemaal niet meer?

Kleding koop ik niet meer, zelfs niet tweedehands. Ik ga nauwelijks nog uit. Ik herinner me niet precies wanneer mijn laatste bezoek aan de kapper was, maar ik droeg in elk geval een korte broek. Maanden geleden dus. Ik ga ook niet naar de bioscoop, niet naar musea en niet op reis.

De spijkerbroek die ik draag komt uit de kledingkast van mijn moeder. Mijn zoontje speelt met tweedehands speelgoed. Ik neem elke dag een stapel boterhammen mee naar m’n werk, en een pot met pindakaas. Ik kook zelf, pasta meestal, en wat ik overhoud vries ik in.

Oef. Dat zal wel afzien zijn?

Welnee! Het is heerlijk. Ik voel me lekkerder dan ik me in jaren heb gevoeld. Ik ben tevreden. Ik twijfel of ik het op moet schrijven, het oogt wat pathetisch, maar fuck dat: ik ben gelukkig.

Dat komt zo:

– Ik maak me geen zorgen meer over geld. Nooit. Tuurlijk, ik ben er nog niet, maar ik heb een plan en ik weet dat het plan werkt. Dat scheelt zo veel stress.

– Nieuwe spullen kopen is een valkuil. Vroeger kocht ik iets, dan was ik even heel blij, en al gauw wilde ik wéér iets nieuws. Nu niet meer. Nu ben ik blij met wat ik heb.

– En dat fanatieke aflossen levert me nog iets op: hoop. Voor het eerst zie ik mijn financiële toekomst met vertrouwen tegemoet. Weg zorgen. Ik zie overal kansen.

Leuk hoor, die kansen. Maar heb je nog wel vrienden over nu je nooit meer met ze meegaat?

Toegegeven, het is wennen. Plots ga ik nooit meer mee. Sla ik traktaties af. Mijn vrienden vragen inmiddels al niet eens meer of ik op vrijdagavond mee ga naar de kroeg.

Maar ook dat levert iets moois op: ik doe extra mijn best voor mijn vriendschappen. Ik vertel mijn vrienden dat ik blij met ze ben, bijvoorbeeld. Dat was ik eerder ook wel, maar dat zei ik zelden.

En, ter geruststelling: er is van alles dat je ook zonder geld met je vrienden kunt doen. Samen eten en biertjes drinken kan ook thuis. Wildkamperen is spannend en gratis. Netflix-marathons zijn heerlijk.

Maar in godesnaam, waarom zo fanatiek? De rente is 0 procent, aflossen is niet nodig!

Dat denk je maar. Aflossen heeft wel degelijk zin. Tenminste, je moet het zelf weten natuurlijk, maar ik doe het vol overtuiging. Kijk, die tactiek van lenen bij DUO en dan elders sparen zodat je een pietsie rente krijgt, dat levert nauwelijks iets op.

Bovendien: het kóst je wel iets.

Ja, de rente is 0 procent. Maar het gáát niet om de rente.

Het gaat erom dat je een fijn leven hebt.

Een studieschuld geeft stress, hoe laag de rente ook is. Schulden maken dat je inkomen niet echt van jou is. Dat je moet aflossen, verplicht, of je nu wilt of niet. Weg vrijheid, weg opties, weg kunnen kiezen om je baan op te zeggen.

Ik merk het met elke extra afbetaling die ik doe: mijn stress daalt. Ik maak plannen. Ontdek nieuwe mogelijkheden. Ik kan niet wachten tot ik, ergens aan het eind van dit jaar, mijn studieschuld volledig af kan lossen. Daarna is mijn geld echt van mij. Hoera!

Oké, oké. Kom maar op met dat maandbudget

Mooi zo. Kijk maar mee. Dit is een overzicht van mijn uitgaven in een gemiddelde maand. Het wisselt natuurlijk wel een beetje, van maand tot maand.

 Illustratie: Fuck Die Studieschuld

Meer weten over mijn inkomsten en uitgaven? Hier een verhaal over m’n maandbudget waarin ik nog veel meer laat zien.

Hmm, ik wil ook best extra aflossen, maar het hoeft toch niet zo extreem?

Nee hoor, dat hoeft niet. Ik begon ook niet zo fanatiek als ik nu ben. Het werkt aanstekelijk, ik ontdek steeds nieuwe manieren om te besparen. Daardoor ga ik steeds sneller.

Maar begrijp me niet verkeerd: alle beetjes helpen. Los eens een tijdje maandelijks vijftig euro extra af. Honderd, als je durft. Kijk hoe het voelt.

En studeer je nog? Schroef je studielening alvast omlaag. Kan best. Leef zuinig. Doe het samen met je vrienden. Maak er een sport van: wijn drinken in het park, bijkletsen in de bibliotheek, film-weekenden op de bank. Je zult zien: sober leven is leuker dan je denkt.

Wil je ook van je studieschuld af? Doe mee met mijn 7-daagse Aflos-Challenge!

De links in dit artikel leiden naar verhalen op Fuck Die Studieschuld, het (privé-)blog waarop Maaike Wind schrijft over het aflossen van haar studieschuld. Je kunt haar ook volgen op Instagram.