Even kieken en goedkoop ontbijten bij de HEMA

HEMA rij voor de hema

Bij de HEMA kun je kneitergoedkoop een ontbijtje scoren. Maar is het dan ook de moeite waard, of hoe zit dat? Even kieken bij… De HEMA.

Samen met kompaan W. toffel ik nog voor negen uur naar de HEMA. Wat een tijden, man. Vroeg opstaan is nooit mijn sterkste punt geweest. Wat zeg ik, het hele begrip opstaan, en dan helemaal per wekker, kan bij mij op een hoop vijandigheid rekenen.

Van mijn huis naar de oerhollandse grootgrutter loop ik dan ook non-stop in mezelf te grommen. Eenmaal daar staan er al een man of tien wat te dralen voor de ingang, die zeker nog tien minuten gesloten blijft. In hemelsnaam, wat doen die lui hier?

Om negen uur gaat de HEMA open

Volle bak in de HEMA

Al deze mensen gaan ontbijten.

Als om negen uur de glazen deuren van de winkel opengaan, lopen W. en ik er braaf achteraan. Binnen ruikt het heerlijk naar vers brood, wat mijn ochtendhumeur een flinke boost geeft. Ik ben er wel weer en heb honger, verdikke.

Als een kudde mieren begeven we ons met de andere mensen naar boven, waar een niet per se ontzettend sfeervolle ruimte is om te eten. Dat kan de hele dag door, maar het draait hier om het ontbijt. Het idioot goedkope ontbijt.

Het ochtendvoer staat op bordjes naast elkaar en bestaat uit een pistolet met omelet, een croissant met jam, een jus de orange én een bak koffie. Daar kun je wel even op teren.

Voor die hele maaltijd betaal je dan twee euro. TWEE EURO! Als het om kleding ging met een dergelijke prijsstelling, kon je er zeker van zijn dat er een kindje in India drie weken krom had gelegen om het voor je te maken.

Maar het gaat hier om eten. Ik heb werkelijk geen idee hoe dat zo goedkoop kan en snap er geen croissant van. Wellicht is het niet te vreten. Dat kan natuurlijk ook. Twee euro voor een bord afgekeurd voedsel, dat is dan wel weer logisch.

Met je tree in de rij

Twee euro ontbijt bij de HEMA

Echt. Twee. Euro.

Genoeg gegokt. Let’s do it. We sluiten met een dienblad aan in de rij, schuifelen langs de open vitrines en pakken wat we willen. Er ligt ook bacon, wat ik vanzelfsprekend niet kan laten liggen, net zo goed als een plakje kaas.

Bij de kassa krijg ik nog een flinke kom koffie. Het spek en de kaas maakt dat ik €2,75 moet afrekenen. Nog steeds geen ene fluit natuurlijk, en zonder morren zoeken we een plekje.

Hoewel we dus ontiegelijk vroeg zijn, kunnen we nog maar net een tafeltje aan het raam bemachtigen. Je kunt zo naar buiten kijken en ook de zaal in. Toch het summum van eten bij de HEMA.

Wat kun je zeggen over een ontbijt van twee euro

Kijk, het is niet bijzonder, maar verder prima.

Het ontbijt is niks bijzonders, al is het zeker geen afgekeurd voedsel. De omelet is niet echt warm, maar wel gewoon een opgeklopt ei. En het smaakt prima met de bacon. Ook aan de pistolet mankeert niks, net zo min als aan de croissant.

Alleen de koffie is volledig karakterloos. Alsof het filter al twee keer eerder is gebruikt. Niet vies, maar ook verre van het bakje pleur dat een mens in de ochtend nodig heeft om de dag zonder angst tegemoet te treden.

Terwijl we zo aan het raam onze werkzaamheden doornemen en met elkaar bespreken hoe zwaar het leven wel niet is, kijk ik eens wat om me heen. Wat voor soort mensen gaat er nou in alle vroegte naar de HEMA om daar te ontbijten?

Nou, allerhande soort mensen dus. Er zitten studentes met elkaar te giechelen, een alleenman van een jaar of vijftig kijkt wat voor zich uit met een pistolet half in z’n mond en hier en daar houdt een gezinnetje hun kroost in bedwang.

Er zitten zelfs stelletjes in alle stilte te ontbijten. Dat snap ik niet. Goed, als je een relatie effectief van alle passie wilt ontdoen dan is dit een prima plek. In alle andere gevallen zou ik zelf thuis eens een ontbijtje in elkaar flansen. Maar goed, wie ben ik.

Conclussie voor de HEMA

Voor twee euro kun je zelf geen ontbijt maken. Toch snap ik niet wat mensen bezielt om in alle vroegte helemaal naar de HEMA te gaan om daar te ontbijten. Het is prima te nassen, maar alles behalve bijzonder, gezellig of in de categorie ‘dat moet je een keer meemaken.’

Het zal een typisch Nederlands ding zijn. Als het goedkoop is, maakt de sfeer weinig uit. Voor de HEMA is het fantastisch; al die ontbijters lopen immers sowieso nog even door de winkel en kopen dan misschien nog wat.

W. en ik zijn daar niet zo vatbaar voor. Het eetgedeelte van het warenhuis zit nagenoeg vol als we er kwart voor tien vertrekken. Geef ze eens ongelijk, ze hebben nog een kwartier om dat cheap-ass ontbijt te scoren.

Door Henk Rigter

Ga het gesprek aan ( comments)