Even kieken bij… Das Happening

das happening van self collective

Afgelopen donderdagavond was het helemaal happening en gaande in de loods van de nieuwe broedplaats SELF. collective. Tijdens het evenement Das Happening toonden tien kunstenaars hun werk in een veelzijdige expositie.

Door: Floor Wip

Het is even zoeken naar het pand van SELF. Gelukkig laat Google Maps me niet in de steek en brengt me naar Das Happening. Ik word welkom geheten door een wirwar aan ov-fietsen, een aantal auto’s en een mysterieuze vrouw op een krukje met een hoed op haar hoofd.

Ze houdt een bord vast met het logo van het collectief erop. ‘Hoi’, zeg ik enthousiast. Na een paar seconden besef ik dat het een pop is. Ik ben benieuwd hoeveel mensen de vrouw nog meer hebben aangestaard, wachtend op een teken van leven. Ik laat de pop voor wat het is en loop het pand in.

Veel kunst in grote ruimte

self collective leeuwarden

Eenmaal binnen wacht me een tweede verrassing: een gigantische loods die in het echt nog groter is dan op de foto’s. Ondanks dat de grootte van de ruimte me even wegblaast, wordt de loods goed gevuld met kunstwerken, achtergrondmuziek en bezoekers.

Er is fotografie, illustraties, beeldhouwwerken en ook is er een video-installatie. Graffiti-artist Etrs de Retro, maakt zich klaar om live een kunstwerk te spuiten op één van de witte muren. Ondanks dat de loods zo groot is, lijkt niemand te verdrinken. Mensen staan in groepjes te praten, er is een bar met wijn en bier en er wordt lekkere koffie gemaakt. En er zijn paaseitjes. Aight.

Ik wandel naar een kunstwerk dat me bij binnenkomst gelijk opvalt. Het zouden jaarringen van een boom kunnen zijn, of een doolhof, of geluidsgolven. Het heeft een gekke werking op me. Ik word duizelig naar mate ik dichterbij het kunstwerk ga staan.

Het valt me op dat de hele tekening één lijn is. Een levenslijn? Nina van Gasteren laat me duizelen voor haar kunstwerk, maar ik word er ook rustig van. De tekening trekt meer bezoekers. Ze gaan ermee op de foto of experimenteren met hoe lang ze naar de tekening kunnen kijken zonder duizelig te worden.

Gelukkig is er alcohol

kunst van self

Tijd voor een alcoholische versnapering. Ik loop richting het houten barretje in de hoek van de loods. Met in mijn ene hand een wijntje en in de andere een paar paaseitjes, loop ik richting het tweede kunstwerk wat mijn aandacht trekt. ‘172 dagen na Irma’, heet de fotoreeks. Céline Wierda laat me via fotografie en geluid de impact ervaren die de orkaan Irma heeft op het eiland Sint-Maarten.

In mijn oren hoor ik de wind over het eiland razen, ik hoor een hond blaffen en flarden van woorden. Hoor ik de mensen die op de foto’s staan? Het zijn ingrijpende beelden waarbij een spontane glimlach en intens verdriet elkaar ontmoeten.

Ik doe de koptelefoon af en loop verder. Ineens bevind ik me niet meer in Sint-Maarten, maar in de beeldentuin van Michael Horsthuis. Het valt me op dat dit heel ander werk is dan bijvoorbeeld de collages van Marleen Stoelwinder of het werk van Jan Herman de Boer.

Een kunstenaar in actie

kunst van kunstenaar

Zo maak je kunst

De kunstenaars brengen me in hun eigen vormgegeven realiteit. Hilarisch vind ik de T-shirts van Fleur Stoltenborgh, uit haar serie ‘Catwalk fails’. Op haar shirts staan vallende modellen op de catwalk. Ik wil zo’n shirt. Echt heel graag.

Tijdens het bekijken van de expositie vraag ik mezelf af wat al deze kunstenaars gemeen hebben en wat hen een collectief maakt. Hun werk is veelzijdig, vaak beschreven aan de hand van persoonlijk verhaal of fascinatie. En daardoor heel verschillend. Maar in elk kunstwerk zit ook iets universeels, iets van nu. Het representeert de makers. Kijk: dit  ben ik en dit wil ik uitdragen.

Hé, was ik hem nou net voorbijgelopen? Het valt me nu pas op dat er een jongen aan een tafel zit te tekenen, midden in de loods. De illustraties zijn silhouetten van mensen. “Ik teken wat opvalt”, legt hij uit. Normaal is hij rechts, maar hij tekent nu met links omdat hij zijn arm in het verband heeft. Toch het lukt prima en hij tekent prachtig. ‘Jurre Huitema’, schrijft hij achterop het A4’tje, voordat hij me zijn tekening overhandigd.

Waardevolle ontdekkingstocht

Opvallend is de mate van professionaliteit waarmee SELF. nu al naar buiten treedt. Het collectief staat nog in de kinderschoenen, maar het event is goed verzorgd. Het logo is verwerkt in de posters, maar ook op de naambordjes van alle vrijwilligers en kunstenaars die de expositie verzorgen.

Céline Wierda en Alex Wening, oprichtsters van SELF, vinden het een geslaagde avond. “Mensen hebben de moeite genomen om hiernaartoe te komen en ze hadden plezier”, vertelt Céline me achteraf. “Er hing een relaxte sfeer”, voegt Alex eraan toe.

SELF. zit nog aardig verstopt tussen de vele bedrijfspanden. Kom daarom op de fiets als je van plan bent de expositie te bezoeken. Het is een ontdekkingstocht, maar zeker de moeite waard! De expositie loopt nog tot 1 juni.

Check de Facebookpagina voor actuele openingstijden. Er staat werk van Froukje de Jong, Fleur Stoltenborgh, Michael Horsthuis, Etrs de Retro, Nina van Gasteren, Jan Herman de Boer, Céline Wierda, Niene Vandromme, Marleen Stoelwinder en Hannah Richert.

Ga het gesprek aan ( comments)