Even kieken bij… Phantom Limb – Art Beyond Escher

diorama art beyond escher

In de opening van het cultureel zo prangende jaar, draagt ook het Fries Museum een steentje bij. In de tentoonstelling Phantom Limb krijg je te zien hoe Liwwadder M.C. Escher zijn stempel nog altijd op de kunsten weet te drukken.

Geen idee wie M.C. Escher is? Dikke foei voor jou. Daarbij, je kent hem wel. Of in ieder geval zijn werk. Die zwerm vogels die uiteindelijk een school vissen wordt, weet je wel. Of anders die watervallen in een vierkant die nooit vallen en toch omhoog drijven.

Meetkundige onmogelijkheden zijn het. Enorm knappe spelletjes met jouw optische vaardigheden. Niet voor niks sprak de beste man ooit de baldadige woorden…

Ik kan het niet laten om met onze onomstotelijke zekerheden te sollen.

Mooi praat, of wat? Niet heel verwonderlijk dat menig kunstenaar hem nog altijd als een bron van inspiratie noemt. Tien van die kunstenaars zie je in Phantom Limb – Art Beyond Escher. Dus geen werk van de meester zelf.

Veel lawaai en grijze ruimtes

De tentoonstelling begint idioot overdonderend met een stel intense en felgekleurde diorama, voorzien van een loeiharde soundtrack. Je moet ervan houden. Hoewel het misschien niet het sterkste stuk is, vormt het een enorm contrast met de volgende zaal, waardoor het wel zijn eigen waarde heeft.

Die volgende zaal namelijk, is een volledig in grijstinten ingerichte woonkamer. Doordat je zelf de enige bent die wat kleur in de zaak brengt, ben jij de uitzondering. Je merkt dat je ogen steeds op zoek zijn naar kleur en als ze dat vinden, in je eigen schoenen of zo, schrik je er een beetje van.

Dan moet je er dus wel even blijven staan. Even ademhalen, alles op je in laten werken. Dat heb je he, met kunst. Je kunt er niet even snel voorbij scrollen, je moet er even de tijd voor nemen. Ja, natuurlijk kun je overal snel langs lopen en een kiekje schieten, maar dan mis je toch wat deze tentoonstelling leuk maakt.

Wat Phantom Limb leuk maakt

Phantom Limb in Fries museum

Je ziet een atelier, maar waar begint de foto?

Zo zijn de muren in de andere zalen ook allemaal beschilderd met ramen en deuren en zie je overal details die er eigenlijk niet zijn. Ingenieuze foto’s bijvoorbeeld, waarin je niet ziet waar een muur eindigt, of een schilderij waarvan je toch zeker weet dat er reliëf in zit.

Niet alles is even sterk. Het eerder genoemde diorama is wel overdonderend, maar is dat genoeg om het kunst te noemen? In de derde zaal wordt een dubbele film vertoond. Ook zoiets waarvan je een hoop kunt vinden.

Wat je er ook van vindt, in Phantom Limb wordt je fantasie constant gekieteld. Het werk, dat je misschien als een eerbetoon aan Escher mag zien, is de moeite waard.

Daarnaast zijn er nog twee redenen om de tentoonstelling in het Fries Museum te gaan zien. Ten eerste werkt het in een museum zo dat je maar één toegangskaartje nodig hebt. Dus als je dat Mata Hari-ding nog moest checken, kun je het mooi combineren.

Ten tweede weet je aan het einde van Phantom Limb: Art Beyond Escher ook wat een Ganzfeld-kamer is. En dat is ook wat waard. Meer info vind je op de website van het Fries Museum.

Beschilderde muur in fries museum

Mooie deur.

Ga het gesprek aan ( comments)