Even kieken bij… Mellow

Mellow Leeuwarden even kieken

Op de Tweebaksmarkt vind je sinds kort restaurant Mellow. Ze maken er ook hun eigen chocolade, waardoor iedereen met een hartje van cacao flauw viel. Is die hype terecht? Even kieken bij… Mellow!

Het is met meer dan ongebreideld enthousiasme dat ik op de avond van de opening naar Mellow loop. Ik heb drie vrienden zover gekregen om mee te komen en alle drie hebben we, behalve een goed stuk honger en dorst, een prima zin en torenhoge verwachtingen.

Laten we zeggen dat we met torenhoog zo ongeveer iets als de Achmeatoren bedoelen. Dat is hoog. Met het interieur begint het goed, want dat ziet er uitstekend uit. Veel hout, cultureel verantwoord sfeertje, hartstikke leuk.

Kennis van de kaart

Interieur bij Mellow

Iets later zijn er er wel een paar verdiepingen van de verwachtingen af gesloopt. We willen drinken bestellen, zoals dat gaat in een restaurant, en dat verloopt nogal… bijzonder.

Als eerste vragen we welk biertje is aan te raden. Met het antwoord kunnen we niet veel. “Ja, we hebben er heel veel,” horen we. Dat hadden we inderdaad gezien op de kaart, vandaar ook de vraag.

“Doe dan maar gewoon een biertje,” zeg ik. “Oké,” zegt de serveerster, “en welke wilt u dan?” Bijna vraag ik welke ze aan kan raden, maar ik hou me in.

Met de wijn gaat het niet veel beter. Grote wijnkaart, maar de bediening heeft geen idee. “Doe maar een Merlot,” zegt tafelgenoot S. Je weet wel, met wat de Fransen een ‘stille ‘T” noemen.

Het meisje kijkt verbaasd op, leunt even voorover om naar de kaart te kijken en roept vrolijk uit “Oh, u bedoelt Merlot!” Ja heus, met een harde ‘T”. Lekker op z’n Hollands. “Ja joh, doe die maar.”

Verwenbediening

verwenbediening bij Mellow

Het is hilarisch, maar ook een beetje gênant. Mellow zegt namelijk dat ze aan ‘verwenbediening’ doen, waarbij de bediening je bijstaat met je culinaire wensen. Zorg dan ook dat het zo is.

Zodoende zijn de verwachtingen iets gezakt naar niveautje Oldehove. Nog steeds best hoog, of niet soms? Vol goede moed bestellen we zodoende onze maaltijd. Zelf zie ik ‘bavette in chocoladejus’ staan.

Om te weten wat een bavette is, gebruik ik Google. Dan weet je tenminste waar je aan toe bent. Het blijkt een stuk vergeten koeienvlees te zijn. Klinkt stoer, dus doe mij die maar.

Zo bestellen we alle vier wat. De serveerster kijkt ons aan en vraagt of dat alles was. Het klinkt een beetje alsof ze vraagt “Weet je dat wel heel zeker?”

Over de tafel worden nu vragende blikken uitgewisseld onder de tafelgenoten. Enigszins ontredderd zeggen we dat dit inderdaad alles was.

Lege glazen, lege magen

bavette mellow menu

Het duurt best wel lang voordat we ons eten krijgen. Dat geeft an sich niks, zolang je glas bier maar vol blijft. Theoretisch kun je vier mannen dan eeuwig zoet houden.

De verwenbediening heeft blijkbaar nooit van deze theorie gehoord en loopt ons en onze lege glazen steeds straal voorbij. Na een half uurtje zonder versnapering, moet ik letterlijk iemand aan de mouw trekken om een drankje te bestellen.

Uiteindelijk komt ook ons eten en we zien meteen waarom het meisje eerder vroeg of dat echt wel alles was. Behalve het eten, zit er totaal nul aan bijgerechten bij. Geen patatje, geen salade, nada.

Die hadden we blijkbaar apart moeten bestellen. Want dit is een concept-restaurant. Nu vind ik dat erg leuk, zulke concepten, maar had het wel fijn gevonden als dat concept me van tevoren even duidelijk was gemaakt.

Dalende verwachtingen

Chocolade bij Mellow

De verwachtingen zijn ondertussen nog zo hoog als het Waaggebouw. Het eten zelf is prima, daar hoor je me niet over. Alle vier smikkelen en smullen we van ons eten dat het een lieve lust is.

Trouwens wéér met lege glazen. Gelukkig staan er voor na het eten ook genoeg lekkere toetjes op de kaart, waar ik echt zin in heb.

Toch gaat dat ook mis. De lege borden worden wel opgeruimd, maar niemand vraagt of we nog een dessert willen en nog minder mensen vragen of we nog wat willen drinken.

Conclusie

Nadat we zo een kleine tien minuten wat onnozel om ons heen zitten te kijken, besluiten we dat drinken dan maar ergens anders te gaan halen.

Bij het afrekenen koop ik nog wel wat huisgemaakte chocolade. Die is wél waanzinnig lekker. Mocht je Mellow willen bezoeken, ga dan voor de chocola.

Van de rest moet je misschien niet te hoge verwachtingen hebben. Op dit moment niet, tenminste. De machine moet nog wat geolied worden. Logisch bij een nieuwe tent.

Terwijl ik dit opschrijf bel ik eigenaar Rienk erover op, om te horen wat hij er zelf eigenlijk van vindt. “Het klopt dat we vanaf de eerste dag een aantal grote stappen hebben moeten maken,” geeft hij ruiterlijk toe.

“We zijn bezig gegaan om onze service sneller en beter te maken,” legt hij uit. “En volgens de reacties die we de laatste tijd krijgen, is dat aardig gelukt.”

Door Henk Rigter