Carlos Hogendorp: roem als middel in plaats van doel

Carlos HogendorpHij leerde zijn moeder pas drie jaar geleden kennen. Zijn vader was toen al overleden. Sindsdien is zijn leven in een stroomversnelling gekomen. Hij werd bekend in Nederland en Brazilië om zijn verhaal, en met deze beroemdheid probeert hij verandering in de samenleving van Sao Paulo te brengen. Carlos Hogendorp, straatcoach en markante Liwwadder.

“Ik groeide tot mijn vierde op in Brazilië, in Sao Paulo,” vertelt Carlos. “Daar leefde ik in een kindertehuis. Ik werd geadopteerd door echte Friese ouders. Ik ben opgegroeid in de ‘wâlden’ zoals ze dat zo mooi zeggen.”

Alles ging goed, totdat Carlos in de puberteit kwam. “Ik merkte dat mijn temperament en mijn manier van dingen doen heel anders waren dan de nuchtere Friese mentaliteit van mijn pleegouders. Ik ging puberen, me verzetten, en uiteindelijk ging dat niet meer goed.” En zo kwam Carlos in zijn pubertijd bij jeugdzorg terecht.

“Rond mijn achttiende raakte mijn toenmalige vriendin zwanger. Ik merkte bij mezelf heel veel vragen over mijn eigen ouders, mijn afkomst. En daar startte mijn zoektocht.”

De zoektocht van Carlos Hogendorp

“Ik had twee opties: gewoon zelf op zoektocht gaan, of de TV inschakelen. Ik heb voor de laatste gekozen. Niet zozeer voor de roem, maar omdat ik wist dat het leven daar voor kinderen op straat echt één bak ellende is. Op deze manier kon ik dat meteen onder de aandacht brengen.”

En zo stond ‘Tros vermist’ in 2013 bij hem op de stoep, om hem te helpen. “Ik had wel bepaalde verwachtingen bij mijn moeder. Ze is geen moeder eigenlijk, en ze zal vast wel iets verkeerds hebben gedaan. Ik dacht misschien dat zij uit pure armoede de prostitutie in gegaan was misschien.”

Zijn vermoeden bleek juist. Zijn moeder zat inderdaad in de gevangenis, maar dan  voor een bankoverval. “Ik kon dus niet echt met haar afspreken.” Zijn vader bleek in 2010 al overleden te zijn.

Familiehereniging

Carlos leerde meer over zijn familie. Zo bleek hij niet minder dan negen broers en zussen te hebben, ouder zowel als jonger. Veel van hun zaten in een opvang of leefden op straat. Twee waren geadopteerd., net als hij.

Het was daar dat hij zijn familie leerde kennen, een familie waarvan hij voelde dat ze zijn hulp nodig hadden. “Ik zag mijn zusje, Evelien. Evelien is nu tien. Zij leefde op straat. Het was hartverscheurend. De opvang daar is heel slecht, kinderen worden aan hun lot overgelaten. Ik moest er iets mee doen, maar hoe? Ik had geen geld, dat kon ik ze niet bieden. Bovendien wilde ik meer betekenen voor alle kinderen daar. Ik had dat ook kunnen zijn, daar.”

De start van de roem

Het verhaal van Carlos ging Nederland door. Carlos kreeg veel berichten van jongens en meiden die zich herkennen in zijn situatie. En toen pikte een van de grootste shows van de Braziliaanse TV Balanco Geral zijn verhaal op. Een jaar later, in oktober 2014, reisde hij opnieuw af naar Brazilië.

“Het was echt ongelooflijk. Ik kwam een hotel binnen waar iedereen meteen mijn handtekening vroeg. Ik dacht, huh, hoe kennen ze me nu al? Bleek ik in een hotel te zitten waar alleen maar beroemdheden overnachten. Ze dachten toen dus gewoon dat ik ook een beroemdheid was.”

Maar die beroemdheid kwam ook nog. Want 60 miljoen mensen keken naar de uitzending van Carlos. Het maakte hem in één klap beroemd in Brazilië. En die roem leverde hem wat op, merkte hij.

“Ik stond op straat met een van mijn broertjes en zijn vrienden. We stonden wat te kletsen, en de politie kwam langs. Ze zouden opgepakt worden, want ze hadden drugs in hun zakken. Ik was echt even schijtbenauwd. Totdat een van de ambtenaren mij herkende. Mijn beroemdheid redde ons. Ja, het is echt wel een corrupte bende daar.”

13014848_1233281450015419_1980285797_n

Meer doen met roem

Vanaf dat moment wist Carlos: dit is de manier om verandering te brengen. “Ik had geen cent om te geven, maar als ik met mijn beroemdheid misschien wel verandering kan brengen, dan is dat mijn streven.” En dus ging hij meer in de aandacht staan. Optreden. Zingen.

“Ik ben niet een hele goeie zanger hoor, maar het gaat toch wel aardig goed. Ik heb regelmatig optredens. Zaterdag treed ik bijvoorbeeld op in België, bij een grote tournee van allerlei bekende Braziliaanse artiesten. Ook werd ik in 2014 winnaar van ‘Mr. Personality’ bijvoorbeeld. Dat is een Mr. Verkiezing in Amsterdam. Zo zoek ik allemaal dingen op die in Brazilië laten zien dat ik een bekend iemand ben uit Europa met Braziliaanse roots. ”

Inmiddels heeft hij de burgemeester en wethouders van Sao Paulo achter zich staan (hij heeft ze zelfs gewoon op Facebook), en is hij aan het kijken hoe hij met kleine stapjes verandering daar kan brengen. “Mijn uiteindelijke doel is om daar net zo’n opvang- en hulpsysteem te kunnen bieden aan kinderen als wij hier in Nederland hebben. Als ik dat in Sao Paulo voor elkaar kan krijgen, dan hopelijk verspreidt dat zich naar andere steden.”

In mei reist hij opnieuw een maand af naar Brazilië, om terug te komen in de show waar het twee jaar geleden startte. Maar ook om met bijvoorbeeld de burgemeester en wethouders te zitten om te kijken wat hij voor elkaar kan krijgen daar.

Ondertussen in Nederland

Als je dacht dat dit wel bijzonder genoeg was, dan heb je het mis. In Nederland doet Carlos namelijk ook nog gewoon zijn eigen werk. “Ik werk als straatcoach in Leeuwarden. Dat houdt in dat ik er voor moet zorgen dat de jeugd zich niet misdraagt op straat. Best een zure functie, dat stigma hangt er wel een beetje aan. Een beetje boetes uitschrijven en dergelijke. Maar dat doe ik dus niet.”

Want Carlos’ beeld is aardig veranderd na Brazilië. Het maakt zijn aanpak anders. “Ik denk dat als je een kans krijgt, je dingen misschien anders kunt doen. Opbouwend. Ik heb dit jaar nog geen enkele boete uitgedeeld. Maar ik heb wel degelijk invloed op de jeugd. Door samen de stad veilig te houden.”

En dat laat hij nu sinds kort ook zien, dat samenwerken. “Ik ben begonnen met vloggen. Korte filmpjes over hoe het er aan toe gaat, zo’n dag op pad als straatcoach. Ik laat vooral door de jongeren zelf invulling geven aan die filmpjes. Wat willen ze laten zien? Wat gebeurt er? Dat werkt heel leuk. Door dat te delen op social media kan je de jeugd ook weer bereiken. En weten ze indirect wat wel en niet kan. Op een positieve manier.”

Hoe zijn collega’s daarover denken? “Eerst waren ze niet heel positief. Maar ik ben naar de afdeling communicatie gestapt, en heb het daar overlegd. Daar was iedereen zeer positief. Het werd opgepakt, en zelfs burgemeester Crone steunt het nu.”

Dit alles draagt ook weer bij aan het feit dat hij opnieuw in het nieuws komt. Op een positieve manier. En dat nieuws draagt weer bij aan wat hij kan doen in Brazilië, omdat hij ‘beroemd’ is. En nu maken wij ook al een artikeltje over hem. En dat vinden we helemaal niet erg. Want indirect kunnen we misschien zo ook een heel, heel klein beetje bijdragen aan de missie van Carlos.

Door Annemarie Lindeboom

Ga het gesprek aan ( comments)